Over Tacituri
Een literaire fictie over taal, stilte en de keuzes die vaak al gemaakt zijn voordat iemand iets zegt.
Het verhaal
Wanneer Elias Verhaeghe meebouwt aan een platform voor een overheidsdienst, merkt hij hoe snel neutraliteit een stijlfiguur wordt, en hoe gemakkelijk verantwoordelijkheid verdwijnt achter bruikbaarheid, abstrahering en correcte formuleringen.
Terwijl vergaderingen vollopen met geruststellende woorden en goed ontworpen schermen meer lijken te beloven dan ze kunnen waarmaken, probeert Elias zichtbaar te houden wat anderen liever vaag laten. In dat spanningsveld — tussen precisie en diplomatie, tussen waarheid en werkbaarheid, tussen zeggen en verzwijgen — komt niet alleen een systeem onder druk te staan, maar ook de mens die het probeert eerlijk te houden.
Tacituri is een ingehouden, filmisch verhaal over taal als macht, ontwerp als morele handeling, en de geladen stilte waarin de belangrijkste keuzes vaak al gemaakt zijn.
De gewelfde poort:
een drempel die overgang,
reflectie en perspectief verbeeldt.
De essentie
Het symbool van Tacituri is een gewelfde poort — een stille drempel die binnentreden, reflectie en de beweging van de ene staat naar de andere suggereert. Een universele vorm die zonder woorden spreekt: aanwezigheid, blijvendheid, en het bewust gemaakte.
Praktisch
Het digitale boek is een gelay-oute pdf met het volledige verhaal, de soundtrack en de illustraties. De soundtrack is ook beschikbaar op de streamingplatformen.
Dit werk is een literaire fictie. Personages, dialogen, organisaties en situaties zijn composieten. Het verhaal vertrekt uit persoonlijke ervaringen en professionele indrukken, maar vormt geen transcriptie, verslag, bewijsstuk of letterlijke weergave van bestaande gesprekken. De tijdcodes in het laatste hoofdstuk zijn dramaturgische markeringen en geen registratie van een werkelijk gesprek. Alle beelden zijn AI-gegenereerd en niet bedoeld als afbeelding van bestaande personen of plaatsen.